اگر به خواست این مردم باشد برایشان اهمیتی ندارد که چه میزان کمبود آب در ایران داریم

ایران یک کشور خشک و کم آب است و هتمن هم نیاز نیست که همه ی نیازهای
کشاورزی در درون یک کشور تولید شود به ویژه که ایران با کم آبی شدید روبرو است.
برای نمونه در استان های کم آب و خشکی همچون یزد و کرمان و اسپهان
و سیستان و بلوچستان ،کشاورزی بزرگترین دشمن آب است
و البته در استان های دیگر هم شرایت بهتری نداریم.
البته اگر به خواست این مردم باشد برایشان اهمیتی ندارد که چه میزان کمبود
آب در ایران داریم، مشکل بزرگ، نبود آگاهی و نبود گرایش به آگاهی و دانستن است
و مشکل بزرگتر وجود رژيم ننگین اسلامی است چون به هر چیزی دست اندازی کرده است
و به جز نابود سازی و ویرانی، هنر دیگری ندارد.

۲-۴-۲۵۷۷ پارسی

Advertisements

من که موجی از ناامیدی را در نوشته ی بانوی آزادیبان دیدم

بانوی آزادیبان در تازه ترین نوشته اش اشاره به این کرده که
در کودکی آرزوهای بزرگی داشته است ولی به دلیل بی پولی خانواده اش
نتوانسته است تا درسش را دنباله دهد و زمانی هم که بزرگتر شده است
آرزویش این بود که از زنان و درباره ی زنان بنویسد ولی به دلیل کار زیاد
و کمبود زمان نتوانسته است این کار را انجام دهد.
من که موجی از ناامیدی را در نوشته ی بانوی آزادیبان دیدم
گویی که خسته و دلسرد است و رگه هایی از خشم را برای نخستین بار
در نوشته ی ایشان دیدم گویی که فریاد یک انسان زخم خورده است.
شاید اگر فقر خانواده ی بانوی آزادیبان نبود ایشان یک پزشک شده بود
و داشت پول پارو میکرد همچون سایر پزشکان و چه بسا از ایران هم رفته بود
برای نمونه، خود من اگر پولدار بودم و در خانواده ای فقیر نبودم شاید اکنون
یک آدم دیگری بودم ، این بی پولی و سختی زندگی تجربه ی بزرگی برای من است
و من از آن درس های زیادی گرفته ام و اکنون اگر کسی بیاید و میلیاردها دلار
به من پول بدهد و بگوید برو و بهشت خودت را بساز و همه چیز را از ذهنت پاک کن
شک نکنید که من این کار را نمی کنم چون اکنون خودم را دوست دارم و اکنون من
به گذشته ام گره خورده است و اگر گذشته و یا اکنون را پاک کنم دیگر منی در کار نخواهد بود.
شاید بانوی آزادیبان مشکلش این است که کسی را در پیرامونش نمی یابد که
او را درک کند و با یک نگاه به مردم و پیرامونش هر روز ناامیدتر میشود.
یادم افتاد که چند روز پیش سروده ای می خواندم که گمان کنم سروده ای بود از یک آفریقایی
که در آن سروده ، یک کسی می گوید که افتاد و می افتد و خواهد افتاد
یکی از او می پرسد که چه چیزی؟ و او می گوید همه چیز
و باز آن پرسشگر نخست،می پرسد به کجا؟
و او می گوید به سوی گور.

۲-۴-۲۵۷۷ پارسی

خاوری هم یک دزد و اوباشی است مانند سایر سران اوباش و دزد رژيم ننگین اسلامی

این خاوری را گمان کنم که بشناسید که نزدیک به سه هزارمیلیارد تومان را
دزدید و به کانادا گریخت، خاوری هم یک دزد و اوباشی است مانند سایر
سران اوباش و دزد رژيم ننگین اسلامی ، اکنون او در کانادا است و با پول های
به تاراج رفته ی ایرانیان برای خودش زندگی شاهانه ای به هم زده است
و فرزندانش نیز به کمک این پول های دزدی دارند روزگار می گذرانند
خاوری خودش یک اوباش و دزد است و فرزندان او نیز بدون پول هایی که
پدرشان دزدیده است هیچی نیستند و با کمک این پول های دزدی است
که دارند در کانادا زندگی می کنند، دارایی اینها در کانادا باید توقیف شود
و دولت کانادا در این زمینه باید دست به کار شود و دارایی های
مهره های رژيم ننگین اسلامی در کانادا را هرچه زودتر توقیف کند.

۱-۴-۲۵۷۷ پارسی

ای برادران و خواهران آمریکایی که در اندیشه ی دردمندان و آزادی خواهان فراموش شده اید

آقای مایک پومپه او در برگه ی توییتری اش ، دیروز از تاراج شدن ایران و
از فساد در رژيم ننگین اسلامی گفته و به سپاه تروریستی پاسداران اشاره کرده بود
و امروز نیز از سرکوب آزادی خواهان ایرانی سخن گفته و از
خیزشگران دی ماه ۲۵۷۶ و از درویشان و از دختران خیابان انقلاب
و سرکوب شدنشان به دست رژيم ننگین اسلامی یاد کرده است.
من از درون ایران اشغالی از آقای مایک پومپه او ، بسیار سپاسگزارم
که از آزادی خواهان ایرانی یاد کرده و به آنها این پیام را داده است که
در مبارزه با رژيم ننگین اسلامی تنها نیستند.
برای من که مایه ی افتخار است فردی چون مایک پومپه او که وزیر امورخارجه ی
کشور آزاد آمریکا است با پیام خود، پشتیبانی اش را از آزادی خواهان ایرانی نشان می دهد
و این من را به آینده امیدوار می کند.
من تا زمانی که زنده هستم هیچگاه سخن آقای دونالد ترامپ را فراموش نخواهم کرد
که به هنگام سرکوب خیزش دی ماه ۲۵۷۶ گفت که: زمانی که مردم داشتند
در ایران سرکوب میشدند من هرگز ساکت نبودم.
یا مگر میشود سخنرانی بانو نیکی هیلی در سازمان کشورها(ملل)
را در پشتیبانی از خیزشگران دی ماه ۲۵۷۶ را فراموش کرد؟
در آن هنگام که ما خیزشگران دی ماه ۲۵۷۶ به شدت سرکوب میشدیم
و تنها مانده بودیم و من به شدت ناامید و اندوهگین بودم ،آن زمان
که از سخنان آقای دونالد ترامپ و بانو نیکی هیلی آگاه شدم،در من دوباره
امید زنده شد و منی که ناامیدترین بودم تبدل به امیدوارترین شدم
و دانستم که راهی که دارم میروم درست ترین راه است.
و اکنون پس از خواندن این سخنان آقای مایک پومپه او،به راستی نمی دانم
که چه بگویم ولی این را خوب می دانم که خوبی شما را تا زمانی که زنده هستم
فراموش نخواهم کرد چون آدم فراموشکاری نیستم.
ای برادران و خواهران آمریکایی که در اندیشه ی دردمندان و آزادی خواهان
فراموش شده اید بی اندازه دوستتان دارم و از راه دور دستانتان را به گرمی می فشارم
شماها و پرچم زیبایتان همواره جایگاهتان درون قلب من است و هیچگاه شما را
از یاد نخواهم برد.

۱-۴-۲۵۷۷ پارسی