من نمی خواهم که ایران تبدیل به یک آمریکای دیگر گردد بلکه می خواهم ایران به کشوری بی مانند تبدیل شود به کشوری هتا خیلی فراتر از آمریکای آزاد

همین دو روز پیش بود که خیلی رک و راست دیدگاهم را درباره ی
هزب سکولار دموکرات ایرانیان،نوشتم.
هدفم از این نوشته این نبود که بگویم هزب سکولار دموکرات ایرانیان
را در ردیف سایر هزب های به دردنخوری می دانم که در این سال ها
ساخته شده و بی کارکرد مانده اند.
همان گونه که آقای سام قندچی اشاره کرده اند،این هزب دست به
برخی خودسانسوری ها زده است که منزور من هم همین خود
سانسوری این هزب بود.
درباره ی کژدم وبلاگ نویس هم این را بگویم که من هیچ آشنایی
با ایشان ندارم به جز اینکه چند سال است که وبلاگ ایشان را
می خوانم و باید درباره ی ایشان بگویم که ایشان نه شاه پرست است
و نه خودش را مشروته خواه می نامد،اینکه ایشان در بالای وبلاگ
و در پیشانی وبلاگش نامی از انجمن پادشاهی برده است
بدین مانا نیست که ایشان به دنبال بازگرداندن ساختار شاهنشاهی
به ایران است،ایشان یک دیدگاه هایی در گذشته داشته است و هتا
زمانی پان ایرانیست هم بوده اند ولی دیدگاه های ایشان اکنون با
آن زمان دچار دگرگونی های زیادی شده است من فکر می کنم
که آقای سام قندچی درباره ی ایشان شتابزده نتیجه گیری کرده است.
کافی است تا نوشته ها و دیدگاه های کژدم را بخوانید آن هم با دقت
تا بفهمید که ایشان از جنس پیشینیان نیست و مانند آنها نمی اندیشد
و برای همین هم هست که خواندن این وبلاگ را هیچگاه
از دست نمی دهم.
از دیدگاه من ، نام هزب سکولار دموکرات ایرانیان نمی تواند
آن مانا و مفهوم درست را انتقال دهد چرا که یک هزب آینده نگر
هتمن و بی شک باید سکولار و دموکرات باشد.
البته بی رودربایستی باید بگویم که نمی دانم چرا این واژه ی
دموکرات یکراست من را یاد هزب دموکرات آمریکا می اندازد
که کم مانده است این هزب به پناهگاه کمونیست ها و اسلامگراها تبدیل شود.
امیدوارم که هزب سکولار دموکرات ایرانیان از برخی
خودسانسوری ها دست بردارد و هیچگاه رویکردی مانند
رویکرد هزب دموکرات آمریکا نداشته باشد بلکه به راستی
یک هزب آینده نگر باشد.
بی شک هزب سکولار دموکرات ایرانیان را تنها هزبی می دانم
که میشود برای پیوستن به آن فکر کرد البته اگر این هزب دست
به یک رشته دگرگونی در رویکردهایش بزند که بهتر خواهد بود.
من تنها در زمان رویارویی با رژيم ننگین اسلامی است که خودم
را یک شورشی و آنارشیست می دانم وگرنه مانند روز روشن است
که یک هزب نیرومند می تواند ایران را زیر و رو کند.
دیدگاه من درباره ی هزب سکولار دموکرات ایرانیان برای کوبیدن این هزب نیست
بلکه سخنانم از روی دلسوزی است وگرنه چرا باید بیایم و روزانه زمان بگذارم
و وبلاگ بنویسم؟می نویسم چون ایران را ویران و ناآزاد نمی خواهم.
من وبلاگ کسانی را و نوشته های کسانی را می خوانم و دنبال می کنم که
آنها را در شمار شایسته ترین ها می دانم و می دانم آنها هم مانند من آدم های
دلسوزی هستند که نمی خواهند ایران اشغالی همچنان در اشغال تروریسم اسلامی بماند
و ویران و فراموش شده و ناامن باشد.
اینکه آدم بیاید و جانش را در کف دستش بگذارد برای این است که
دارد برای هدفی با ارزش می جنگد،من نمی خواهم که ایران تبدیل
به یک آمریکای دیگر گردد بلکه می خواهم ایران به کشوری بی مانند تبدیل شود
به کشوری هتا خیلی فراتر از آمریکای آزاد.
آزادی خواهان ایرانی هیچگاه نباید به جان هم بیفتند بلکه باید به جان
رژيم ننگین اسلامی بیفتند و به اشغال شدگی ایران پایان بدهند.
با سپاس از آقای سام قندچی که این همه زمان می گذارند و می نویسند
و دغدغه ی این را دارند که ایران را آزاد و آباد و رها و پیشرو ببینند.

۲۱-۲-۲۵۷۸ پارسی

Advertisements