گویی که نود درسد از جهان، آرام آرام از دیده ها پنهان میشود

ستاره شناسان از دو راه می توانند مقدار ماده ی موجود در جهان را بشمارند:
یکی از راه تندی سنجی و دیگری از راه شمارش.
در روش تندی سنجی،ستاره شناسان،تندی ستاره ها و گازها را به دور کانون کهکشان
اندازه می گیرند و با این شیوه می توانند مقدار جرم کهکشان را به دست بیاورند.
و در روش شمارش،همه جرم های شناخته شده در کهکشان مانند ستاره و گاز و غبار
فهرست میشود و سپس جرم تک تک آنها به دست می آید و به این شیوه
می توان جرم کل کهکشان را به دست آورد.
پس از این که این دو روش به کار بسته شد،دیده میشود که این دو پاسخ
با هم نمی خوانند،باید توجه داشت که روش تندی سنجی نسبت به روش شمارش
جرم بیشتری را نشان می دهد.
آیا اشتباهی در کار است؟ آیا یک چیزی کم است؟آیا چیزی از قلم افتاده است؟
می بینیم که نود درسد از ماده ی کهکشان ما به شیوه ای رازآلود به شمارش در نیامده است.
گویی که نود درسد از جهان، آرام آرام از دیده ها پنهان میشود ینی همه ی این جرم
به ماده ای سیاه و تیره تبدیل میشود که هرگز نمی توانیم آن را مستقیم ببینیم
این نود درسد پنهان و نادیدنی(نود درسد از کیهان)ماده ی تیره ای است که
تنها می توان نامستقیم و با بررسی اثر گرانشی آن بر روی جرم های دیگر
به بودن آن پی برد.
خیلی شگفت انگیز است چون زمانی که داریم به آسمان بالای سرمان می نگریم
ینی داریم تنها به ده درسد از کیهان نگاه می کنیم.

بن مایه:
یادداشت من از کتابی به نام فزا در بیست و پنج سال آینده است
که نام گردآورنده ی آن، تامس آر مک دانف می باشد.

۷-۷-۲۵۷۷ پارسی

Advertisements