شاه پرست ها و مجاهدین خلق همچنان به دنبال رویاهای خودشان هستند

درست است که به دنبال برپایی سکولاریسم و رهایی از
دیکتاتوری دینی و به دنبال سرنگونی رژیم ننگین اسلامی می باشم
ولی هیچگاه نمی توانم این را بپذیرم که یک دیکتاتوری دیگر
بیاید و جایگزین دیکتاتوری موجود(رژيم ننگین اسلامی)شود
سخن من، نه به هر شکل از خودکامگی و تمامیت خواهی می باشد
دیکتاتوری را بر نمی تابم چه دیکتاتوری شاه باشد چه دیکتاتوری شیخ
و چه دیکتاتوری کمونیستی،هیچ کدام را بر نمی تابم.
این را به یاد داشته باشیم که خیزش دی ماه ۲۵۷۶ که سام قندچی
آن را انقلاب سده ی ۲۱ ایران می نامد،از هیچ کس و از هیچ دسته
و گروهی دستور نمی گرفت بلکه خود جوش بود و از این پایه ی فکری
ریشه گرفته بود که باید برخاست و بر این ساختار موجود شورید
و آن را برانداخت و نشستن و ساکت ماندن را خیانتی بیش نمی دانست.
اکنون هر کسی به دنبال این است که این خیزش را به خودش بچسباند
که از این میان، دو گروه، مجاهدین خلق و شاه پرست ها بیش از دیگران
در تلاش اند تا خیزش دی ماه۲۵۷۶ را هر جوری که هست به خودشان
بچسبانند ولی کور خوانده اند،این خیزش،شوریدن بر دیکتاتوری دینی
و شوریدن بر ساختار موجود بود ،این خیزش پا گرفت چون به پاخاستگان
از دیکتاتوری دینی و از سرکوب آزادی ها خسته شده بودند و می خواستند
آزادانه نفس بکشند.
سکولاریسم،دموکراسی و ارج نهادن به کلیه ی آزادی های فردی و سیاسی
کمترین خواست این خیزش بود،آن هنگام این مجاهدین خلق
و این شاه پرست ها خجالت هم نمی کشند که خودشان را به
این خیزش می چسبانند، کم مانده است که بگویند رهبر این خیزش بودند
و شرم هم نمی کنند.

۲۹-۱۱-۲۵۷۶ پارسی

Advertisements