مریم،ایسا،یهیای شستشوگر و کلیسا

دین،یکی از بزرگترین بلاهایی است که می تواند به سر آدم بیاید
ینی چه که نان و شراب مقدس؟
نمی فهمم که این مزخرفات را چه کسانی به هم بافته اند
خودشان را مسخره کرده بودند یا دیگران را؟
ینی چه که نان مقدس و شراب مقدس،پس از خورده
و آشامیده شدن،تبدیل به خون میشوند؟
من نمی فهمم که این ایسا،همان خداست یا پسرخدا؟
یا شکلی از خداست؟
من نمی فهمم که این مریم،مادر خداست یا مادر پسر خداست؟
می گویند مادر ایسا که همان مریم باشد بی آنکه آمیزش جنسی داشته باشد
دارای فرزندی شد که نامش را ایسا گذاشتند،البته که پذیرفتن
چنین چیزی سخت و دشوار است چون در انسان ها امکان
رخ دادن چنین پدیده ای خیلی اهتمالش پایین و ناچیز است
البته در خود کره ی زمین جانورانی هستند که فرزند آوری می کنند
بی آنکه به جنس مخالف جداگانه ای نیاز داشته باشند
اگر درست یادم مانده باشد یکی از این جانورها اسب دریایی
و دیگری نیز مارمولک دم شلاقی است.
این را نمی دانم شاید مریم دچار جهش ژنی شده بود
ولی تا جایی که می دانیم زن ها چنین فرگشت نیافته اند
که فرزندآوری خود به خودی داشته باشند،اهتمال اینکه مریم
با جنس مخالف آمیزش جنسی داشته زیاد است
و نمی توان این اهتمال بالا را نادیده گرفت.
اگر اشتباه نکنم خود همین ایسا،شاگرد یهیای شستشوگر بود
کار یهیا این بود که هر جنبنده ای را که می دید می خواست
آن را در آب رودخانه فرو ببرد و آن را با آب مقدس بشوید.
سپس تر ها ایسا راهش را از یهیا جدا می کند و شاگردان
و پیروانی را برای خودش دست و پا می کند و همین دلیلی میشود
تا پیروان یهیا با ایسا دشمنی کنند.
در آیین ترسایی کودکان را به درون آب مقدس فرو می برند
تا آنها را بشویند و به دین ترسایی واردشان کنند،کاری از روی زور و اجبار
البته این آب مقدس از همان آبی است که از آسمان می بارد
یا از همان آبی است که در اقیانوس ها و رودخانه ها می باشد
و هیچ چیز ویژه ای در خودش ندارد البته در جایی خوانده بودم
که به این آب ،اندکی نمک هم می افزودند.
البته در خود دین اسلام هم از زمان های پس از زاده شدن کودک
در گوشش اذان و آیه های تازینامه(قرآن) را می خوانند
که این هم کاری از روی زور و اجبار می باشد،البته پیرو هر دینی
دین دیگر را مسخره و پوچ می شمارد در هالی که دین خودش نیز
دارای سوراخ و سمبه های زیادی است که می توان دست روی آن ها گذاشت
و مسخره بودن و مزخرف بودن آن دین را نشان داد.
هتا با پر زرق و برق کردن کلیسا و یا با نواختن موسیقی در کلیسا
دیگر آن دوران گذشته و تاریک که کلیسا خودش را در جایگاه فرمانروا
نشانده بود،باز نخواهد گشت چون در زمانه ی روشنگری چنان
سیلی سخت و دردناکی به زیر گوش کلیسا زده شده که هنوز
دردش از میان نرفته است.

۱۴-۹-۲۵۷۶ پارسی

Advertisements