مواد پرتوزای پراکنده شده پس از شکافت هسته ای و آسیب هایی که می تواند به دنبال داشته باشد

یکی از فراپرس ها ، ریزش مواد پرتوزا از آزمایش های هسته ای است
در یک انفجار بمب هسته ای،اندازه ی چشمگیری از فراورده های
شکافت هسته ای و پرتوزا پراکنده می شوند.
این مواد به همراه باد از یک بخش جهان به جاهای دیگر می روند
و به همراه باران و برف از اتمسفر فرو می ریزند.
برخی از این مواد پرتوزا،دیرپا هستند،آن ها از سوی گیاهان روینده
جذب و سپس از راه خوردن و آشامیدن
وارد اندام های انسان و سایر جانوران می شوند.
دانسته شده است که این گونه مواد پرتوزا،به آسیب های زیانبار ژنتیکی
و جسمانی می انجامند.
یکی از فراوان ترین فرآورده ی شکافت اورانیوم ۲۳۵ یا پولوتونیم ۲۳۹
که دیرپاست و نیم زیست(نیم عمر)زیادی هم دارد،استرنسیم نود است.
این ایزوتوپ(دگر ریخت)استرنسیم از دید ویژگی های شیمیایی
مانند کلسیم چهل است.
پس زمانی که استرنسیم نود از ریزش های پرتوزا(رادیو اکتیو) وارد
اندام های ما بشود،به ماده ی استخوانی راه می یابد و با گسیل
ذره های بتا با انرژی پنجاه و چهار سدم مگا ولت و نیم زیست
نزدیک به۲۸ سال،تباهی می یابد که می تواند به یاخته ها آسیب
برساند و به لوکمیا،تومور استخوان و سایر بیماری ها و آسیب هایی
از این دست بینجامد که به ویژه برای کودکانی که در هال رشد هستند
بسیار زیانبار است.

بن مایه:
از رشته کتاب های شش تایی افکند(طرح) فیزیک هاروارد

۲۰-۴-۲۵۷۶ پارسی

Advertisements