دریای پارس و زبان پارسی

اگر اشتباه نکنم،داریوش بزرگ در یکی از سنگ نوشته هایش
اشاره به نام دریای پارس کرده است،درست زمانی که فرمان
بازسازی،بهسازی و کامل کردن آبراهه ای را داده بود که سپس تر ها
کانال سويز نام گرفت.
این پادشاه پارسی در سنگ نوشته اش،دریای جنوب ایران را دریای پارس می نامد
البته نمی دانم که فرادید(منزور)داریوش بزرگ از دریای پارس،کل آبهای جنوب ایران
بوده است یا نیمه ی باختری آبهای جنوب ایران که اکنون شاخاب پارس(خلیج پارس)
نامیده میشود؟
نباید از این آزرده شوم که دیگران،آبهای جنوب ایران را دریای پارس یا شاخاب پارس
نمی نامند و نام های دیگری را به کار می برند
مگر همین دشمنان اسراییل نیستند که به جای واژه ی اورشلیم از واژگانی چون
قدس و بیت مقدس(بیت المقدس) استفاده می کنند؟
مهم این است که من دریای جنوب ایران را همچنان دریای پارس می دانم
کسان دیگر می توانند هر نامی که دلشان خواست روی آن بگذارند
و این که دیگران چه نامی به کار می برند برایم کوچکترین اهمیتی ندارد
آنها،ذهنیت خودشان را دارند و من هم ذهنیت خودم را دارم.
امروز نه تنها زبان پارسی بلکه خود ایران در ختر است گویا برای خیلی ها
هنوز آشکار و روشن نشده است که برای رژيم ننگین اسلامی هیچ اهمیتی ندارد
که کشوری به نام ایران،باشد یا نباشد،زبان پارسی زنده بماند یا بمیرد
برای آنها تنها چیزی که اهمیت دارد این است که اسلام ننگینشان،همچنان پابرجا بماند.
خود شما که شاید شانس این را یافته اید که این نوشته ام را بخوانید
می توانید به من بگویید که در اینترنت،چند نوشته به زبان پارسی دارید
و برای زبان پارسی چه کرده اید؟
با افزایش کاربرد یک زبان است که آن زبان میتواند تا اندازه ی زیادی
از مرگ رهایی یابد و یا روند مرگش،آهسته تر گردد تا شاید بتوان
در آینده کاری برایش کرد.

۱۷-۴-۲۵۷۶ پارسی

Advertisements