هنوز هم، زنان کاملن آزاد نیستند

در روزگار کهن،ینی آغاز دوران برده داری
برده را ابزار جاندار ، می دانستند ولی باید گفت که زن نیز
همچون یک ابزارهمتاسازی و دستگاه بچه سازی در آمد.
اسارت زن برای هر هازه ای(جامعه ای)، زشت و مایه ی
سرافکندگی است.
می توان گفت، هازه ای(جامعه ای) که در آن نیمی از مردم
آزاد نباشند،نمی توان در آن اهساس آزادی کرد و خود را آزاد دانست.
در سده ی نوزدهم و بیستم،دادیک(حقوق) زن به رسمیت شناخته شد
ولی هنوز هم زن کاملن آزاد نیست زیرا افزون بر آن که برخی از
مردمان،هنوز زن را با مرد برابر نمی دانند،در بسیاری از هازه ها
که برابری زن و مرد وجود دارد،هنوز یک جور خود کم بینی
و خود کوچک انگاری درونی برای زن وجود دارد.
برای همین هم باید با برخی از دانشمندان همسدا شد که گفته اند:
تنها زمانی،زن می تواند آزاد باشد که هم خود و نیز همه ی
هازه(جامعه) این آزادی را به رسمیت بشناسد و زن به گونه ای
گسترده و برابر با مرد در کار تولید،شرکت کند.

بن مایه:
نسک از میمون تا انسان
برای نوجوانان
کاری از فریدون شایان
چاپ پنجم
تیرماه ۲۵۳۶
انتشارات شباهنگ
رویه های شماره ی ۶۳ و ۶۴

۲۶-۶-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements