دین یک ساختار بزرگ و دیرپاست که هزینه اش همواره فراهم شده است

دین ریشه در ترس،ناآگاهی ،دلهره ها و پنداربافی آدمی دارد
و چون دین برپایه ی پندار است،در برابر هرپرسش،گمان و شکی
بسیار نااستوار و لرزان است.
ساختار دین این گونه است که در برابر خردگرایی،سرسختانه
ایستادگی می کند.
همه ی ساختارهای دینی می کوشند تا اگر بتوانند تک تک خداناباوران
را از پیش روی بردارند،بی گمان بهترین
افزار از سوی بنیادگرایان دینی برای از میان برداشتن
خداناباوران،نابودی فیزیکی آن ها می تواند باشد که نمونه های
فراوانی از آن را در تاریخ می توان یافت.
یک سیستم و ساختار دینی ، خواه،ناخواه چون برپایه ی
باورهای دینی استوار است به شوند پای فشاری بر زیاده
خواهی و تمامیت خواهی اش،همواره دشمن دگراندیشان و
به ویژه خداناباوران است.
یک سیستم دینی هتا باورمندان به دین های دیگر را
هم برنمی تابد چه برسد به این که به همزیستی با
خداناباوران بپردازد.
یک سیستم دینی هیچ گاه نخواهد گذاشت که ناباوران و
آزاد اندیشان سخن بگویند و همواره بر دهان آنان مشت خواهد کوبید
چرا که همه چیز باید به خواست این سیستم باشد.
خردگرایان و آزاد اندیشان همواره زیر فشار زیاده خواهی ها
و تمامیت خواهی های گروه های دین باور هستند.

تمامیت خواهان دین، هتا پا را بسیار فراتر می گذارند
و می خواهند تا خداناباوران و ناباوران را وادار به
پذیرش رفتارها و باورهای دلخواهشان بکنند.
بسیاری از دولت ها بیش ترین امتیازها(فرادادها) را
به گروه ها و شاخه های دینی می دهند و از آنان
آشکارا و یا نیمه آشکارا، پشتیبانی می کنند.
و دادن این امتیازهای ویژه به تمامیت خواهان دینی
به گستاخی و پررویی آن ها انجامیده است.
به گونه ای که در آموزشگاه ها ،کودکان و نوجوانان
و هتا جوانان را با باورهای دینی شست و شوی مغزی
می دهند و یا این که در قانونگذاری ها، باورهای
دینی را می گنجانند.
کرانمند شدن(محدود شدن)آزادی خرده گیری به دین
کمک های مالی،دادن سخنگاه(تریبون) ورسانه و یا
در اختیار گذاشتن برخی نهادهای دولتی و تسمیم گیرنده
به سیستم و ساختار دین،امتیازهای ویژه ای هستند
که به تمامیت خواهان دینی داده شده است.
دین یک ساختار بزرگ و دیرپاست که هزینه اش همواره
فراهم شده است.
تمامیت خواهان دینی همه جا خودشان را وارد می کنند
و می کوشند در هرجایی که هستند باورهای دینی شان را
رواج بدهند در هالی که سایرین مانند ما خداناباوران
آزاداندیشان،دگراندیشان و … از چنین امتیازی
برخوردار نیستند.
تمامیت خواهی ساختار دین، ریشه در همین داده شدن
امتیازهای ویژه از سوی دولت ها به دین باوران است.
دین برای ماندگاری اش می بایست آزاد اندیشان و
ناباوران را از پیش روی بردارد،از دید دین ، آدمی باید
خرد و اندیشه اش را به کناری نهد و تنها ستایشگر
نادانی خویش باشد چرا که ماندگاری و پایایی
دین به این ها بستگی دارد.
ما باید در برابر هر امتیاز ویژه ای که دولت ها
به باورمندان دینی می دهند بایستیم و به نابرابری ها
پایان دهیم و نگذاریم که باورهای دینی در قانون گذاری
وارد شوند.

بن مایه:
من همیشه از دروغگویی بدم می آید
و نمی توانم به دروغ بگویم که این نوشته از من است
چون این نوشته را نزدیک به یک سال پیش،نوشته و آن
را پیش نویس کرده بودم،درست یادم نیست که کدام بخش از آن را خودم
نوشته ام ، ولی آن گونه که خودم با خواندن این نوشته دریافتم
این است که در نوشتن این نوشته،از یک نوشته ی دیگر نیز
کمک گرفته ام که درست یادم نیست آن نوشته ی ریشه از
کجا و چه کسی بوده است ولی اگر ذهنم مرا یاری بکند
گمان کنم از یک تارنمای خداناباورانه بوده است
که نشانی آن یادم نیست.

۹-۵-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements