سروده ای از جیمز تامسون،به یاد بود آیزاک نیوتون

جیمز تامسون به یادبود آیزاک نیوتون در سال۱۷۲۷ چنین می سراید:

آشکارا پیش می جهد و آن گاه نارنجی تیره
و سپس زرد دلنواز و در کنار آن
پرتوهای مهربان سبز نیرو بخش می آید
پس از آن آبی خالص که زیبایی بخش آسمان پاییزی است
نقش لطیفی دارد و آن گاه رنگ تیره تر
نیلی ژرف پدیدار می شود،همچون زمانی که
غروب پردامنه با شبنم یخ زده سر به زیر می افکند
در هالی که واپسین پرتوهای نور شکسته شده
در بنفش بی فروغ، آرام آرام ناپدید می شود.

بن مایه:
نسک طرح فیزیک هاروارد

۲۹-۴-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements