ای توده های در هم آمیخته که تشنه ی هوای آزادید

ای مسکینان و ای واماندگان
ای توده های در هم آمیخته که تشنه ی هوای آزادید
و تو ای دختری که لبخند بر لبان تفتیده ات،راهی ندارد
ای کسانی که دارید غرق می شوید
و ای کسانی که پناهگاهی نمی یابید
بیایید….
افروزه ی (مشعل) من در برابر درهایی زرین می درخشد.

بخشی از سروده ی اما لازاروس که بر روی پایه ی
تندیس آزادی کنده شده است.

بن مایه:
نسک خیانت بزرگ
نوشته ی آلبرکان
ترجمه ی هسن فرامرزی
فرگرد نخست(فسل اول)
رویه ی شماره ی ده

۲۲-۴-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements