در اندیشه ی ایران بدون اسلام

ماه روزه داری یا همان ماه گرسنگی کشیدن مسلمانان
دارد آهسته آهسته به روزهای پایانی اش می رسد
هر ساله رژیم اسلامی در رسانه ی میلی تهدید می کند
که برخورد سختی با روزه خواران
و کسانی خواهد کرد که وانمود به روزه خواری می کنند.
خب کسی که روزه دار است و دوستدار ماه گرسنگی که
دیگر نمی آید روزه خواری بکند.
در این میان ما با دو گزینه روبرو هستیم.
یک-آن کس مسلمان است ولی روزه نمی گیرد.
دو-آن کس نامسلمان است و در ماه گرسنگی که ویژه ی
مسلمانان است،روزه نمی گیرد.

در این دو گزینه می بینیم که این ها روزه نبوده اند که
بخواهند روزه خواری بکنند.

خود من از دوران کودکی ام تا زمان برگشتنم از اسلام
و خداناباور شدنم،یادم نمی آید که بیش تر از سه-چهار بار
روزه گرفته باشم.

بزرگ ترین هنری که رژیم اسلامی از خودش می تواند نشان
بدهد این است، کسانی را که روزه دار نیستند و یا
وانمود به روزه داری نمی کنند را به تله بیندازد
برایشان پرونده سازی بکند و بر پیکرهایشان نشانه ای
از شکنجه های اسلامی(مانند تازیانه) را برجای بگذارد
و ترس در دل مردم بیندازد.

البته این را هم فراموش نکنیم که خود این مردم نیز پشتیبان
سرکوبگری رژیم اسلامی اند و نباید این سرکوبگری ها
و زیرپاگذاشته شدن آزادی ها را تنها به گردن چندین تن انداخت
بلکه بخش زیادی از همین مردم هستند که چونان پیچ و مهره
این سیستم(رژیم اسلامی) را ساخت داده اند.

زمانی که تشنه می شوی باید یک نوشیدنی بیاشامی
و زمانی هم که گرسنه می شوی باید یک خوراکی بخوری
چون اندام ها برای کارکرد درست به این ها نیاز دارند.

زمانی بود که رژیم هتا فکرش را هم نمی کرد که شماری پیدا
بشوند که از اسلام برگردند و یا این که خود را خداناباور بدانند
رژیم اسلامی به خوبی می داند که یک انسان خردگرا را هرگز
نمی تواند با مقدسات و یا باورهای دینی فریب دهد و این به
خشم رژیم اسلامی افزوده است.

آیا این خنده دار نیست که آدم را برای نوشیدن آب و یا
خوردن خوراکی دستگیر بکنند و به زیر شکنجه و تازیانه ببرند؟

همه ی این سرکوب ها و شکنجه های رژیم اسلامی برای
زنده نگه داشتن اسلام در ایران است چون از کسانی که به
ایران بدون اسلام می اندیشند، سخت در هراس است.

و دور از ذهن هم نباید باشد که آزادی خواهانی چون من
به ایران بدون اسلام بیندیشند.

۳-۴-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements