هسته های پایداری(مقاومت) در سرزمین اربابان

ویل در این جا به تسمیم های شورا می پردازد:
ولی مهم ترین چیز این است
برای آن که جوانان،ینی کسانی که هنوز کلاهک دار نشده اند را
به سوی خودمان بکشیم.
کوشش های خود را باید ده برابر،سد برابر و اگر نیاز باشد
هزار برابر بکنیم،برای این که چنین کاری انجام گیرد باید تا آن جا
که امکانش هست در سراسر جهان،جوانان را به سوی خودمان
بکشانیم و آنان را آموزش بدهیم.
می بایست هسته های پایداری(مقاومت) درست شوند تا آنان نیز
به نوبه ی خودشان،هسته های پایداری دیگری را پدید آورند.
+
شورا نقشه هایی داشت و روشن می کرد که کجاها باید رفت
به ویژه می بایست گروه های ناساز(مخالف) در نزدیکی شهر
اربابان سربرآورند.
در این راه دشواری ها و سختی هایی وجود دارد،یکی از دید
زبانی که می بایست بر آن چیره گشت و دیگری نیز
زنده ماندن ،سازماندهی و خود سازمان است.
تنبلی،سستی و نا امیدی نمی باید وجود داشته باشد
تنها چیزی که باید باشد،تسمیم به این است که نیرو
و توانایی خود را تا واپسین رمق، در راه رسیدن به
هدفمان بکار بریم.

بن مایه:
نسک برکه ی آتش
نوشته ی جان کریستوفر
رویه های ۱۶ و ۱۷
ترجمه ی زمان

۲۹-۲-۲۵۷۵ پارسی

Advertisements