بازگشایی تازینامه(قرآن)،نگاهی به ریشه های ننگین و پلید اسلام

من در این نوشته کوشیده ام همه ی آیه هایی را که
در تازینامه(قرآن) وجود دارد و در پیوند با زن ستیزی
برده داری، تاراجگری ،کشتار،ترور و شکنجه است را
بیاورم تا کسانی که در جست و جوی آنند را یاری کرده باشم.
و اکنون می پردازیم به آیه های هراس آلود و پلید در تازینامه
که ریشه ی بی شرافتی اسلامی در تاریخ ۱۴۰۰ ساله ی اسلام است.

سوره ی مایده
آیه ی ۳۸

و مرد و زن دزد را به سزای آن چه کرده اند
دست هایشان را از سوی خدای ببرید که این کیفر آنان است
و خداوند دانا و توانا است!

سوره ی توبه
آیه ی ۲۹

کسانی را که پیرو کتاب اند(اهل کتاب) و به خدا(الله)
و به روز رستاخیز باور ندارند و چیزهایی را که خدا
و پیامبرش نابایست(حرام)شمرده اند،نابایست نمی دانند
و دین اسلام را نمی پذیرند را بکشید تا آن گاه که به دست
خودشان و در اوج پستی و خواری باج(جزیه)بدهند.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۸۹

ناباوران(کافران) دوست دارند هم چنان که خود به راه ناباوری(کفر)
می روند شما نیز ناباور شوید تا برابر گردید.
پس با هیچ یک از آنان دوستی نکنید تا آن زمان که در راه خدا
مهاجرت کنند و اگر سر باز زدند،در هر کجا که آن ها را یافتید
بگیرید و بکشید و هیچ یک از آنان را به دوستی و یاری خودتان
بر مگزینید.

سوره ی توبه
آیه ی ۱۲

اگر پس از بستن پیمان،سوگند خود را شکستند و در
دین شما سرزنش و بدگویی(طعن) زدند.
با پیشوایان ناباوران(کافران)بجنگید،باشد که از کردار خود باز ایستند.

سوره ی ماده گاو(بقره)
آیه ی ۱۹۱

هر جا که آن ها را یافتید،بکشید و از آن جا که شما را رانده اند
آنان را برانیدشان.
که آشوب از کشتن نیز بدتر است.
در مسجد هرام(مسجد الحرام) با آنان مجنگید،مگر آن که با شما بجنگند
و چون با شما جنگیدند،بکشیدشان که این سزای ناباوران(کافران) است.

سوره ی غنیمت های جنگی(انفال)
آیه ی ۱۲

و آن گاه پروردگارت به فرشتگان پیام فرستاد که:
من با شما هستم،شما باورمندان(مومنان) را به پایداری وادارید
من در دل های ناباوران بیم خواهم افکند،بر گردن هایشان
بزنید و انگشتانشان را بگسلید(قطع کنید).

سوره ی توبه
آیه ی ۵

پس چون ماه های نابایست(هرام) به سر آمد،آن گاه شریک گیرندگان
یا همان مشرکان را هر جا که یافتید بکشید و آن ها را دستگیر و یا
پروست(مهاسره)کنید و در هر سوی به کمین آنان بنشینید،چنان چه
که توبه کردند و نماز به پای داشتند و زکات دادند از آن ها دست
بردارید که خداوند آمرزنده و مهربان است!

سوره ی توبه
آیه ی ۱۲۳

ای کسانی که ایمان آورده اید،ناباورانی را که نزد شمایند
را بکشید،تا در شما خشونت و درشتی را ببینند(بیابند) و بدانید
که خداوندگار همراه پرهیزکاران است.

سوره ی مهمد
آیه ی ۴

چون با ناباوران روبرو شدید،گردنشان را بزنید و چون آنان را
سخت فرو فکندید،در بند بکشید(اسیرشان کنید) و سخت آن ها
را ببندید، آن گاه،آنان را به خفت و خواری یا به فدیه آزاد کنید.
تا آن گاه که جنگ پایان یابد و این است دستور خداوند
و اگر خدا می خواست از آنان تاوان می ستاند ولی خواست تا
شما را بیازماید و آنانی که در راه خدا کشته شوند
کارهایشان بیهوده نخواهد بود.

سوره ی غنیمت های جنگی(انفال)
آیه ی ۳۹

با آنان بجنگید تا دیگر آشوبی در میان نباشد و دین همگان
دین خدا(اسلام)گردد،پس اگر بازایستادند،خداوند کردارشان
را می بیند.

سوره ی اهزاب
آیه ی ۶۱

اینان(ناباوران)، نفرین شدگان اند،هر جا یافته شوند
باید دستگیر شوند و به سختی کشته شوند.

سوره ی مایده
آیه ی ۳۳

سزای کسانی که با خدا و پیامبرش می جنگند و در زمین
به فساد می کوشند،جز این نیست که کشته شوند یا به
دار آویخته گردند و یا دست و پاهایشان خلاف جهت هم
بریده شود،یا از آن سرزمین دور داشته شوند.
این رسوایی آنان در این جهان است و در جهان پسین
دردی بزرگ خواهند داشت.

در سوره ی غنیمت های جنگی(انفال)
آیه ی شماره ی ۱۰
خداوند می گوید که زدن گردن ناباوران و بریدن
و گسستن دست و انگشتان ناباوران برای شادی
باورمندان(مومنان)است.

و آن کار را خدا جز برای شادی شما نکرد تا دلهایتان
بدان آرام گیرد و یاری تنها از سوی خداوند می باشد
که او پیروزمند و آگاه و فرزانه است.

یک پرسش،چرا باورمندان به اسلام می بایست
گردن ناباوران را بزنند و سر و گردن ناباوران را
از تنشان جدا بکنند؟
در تازینامه(قرآن) در آیه ی شماره ی سیزده
سوره ی انفال این گونه پاسخ داده می شود:
زیرا با خدا و پیامبرش به مخالفت و ناسازی برخاستند
و هر کسی که با خدا و پیامبرش ناسازی کند،بداند که
سرانجام سختی خواهد داشت.

سوره ی ماده گاو(بقره)
آیه ی ۲۲۳

زنان ،کشتزار(مزرعه ی) شما(مردان) هستند
هر جا که خواستید به کشتزار خودتان در آیید.

در این آیه روشن است که اسلام به زن به چشم کالایی
جنسی می نگرد.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۳۴

و آن زنانی را که از نافرمانی شان بیم دارید،اندرز دهید و از
خوابگاهشان دوری کنید و بزنیدشان.
اگر فرمانبرداری کردند،از آن پس دیگر راه بیداد را در پیش
مگیرید و خدا بلندپایه و بزرگ است.

سوره ی نور
آیه ی ۳

مرد زناکار جز زن زناکار و مشرک!!را به همسری نگیرد
و زن زناکار به جز مرد زناکار و مرد مشرک!!را به همسری نگیرد
و بر باورمندان این کنش نابایسته است.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ۳

اگر شما(باورمندان مرد) را بیم آن است که در کار یتیمان
بیدادگری کنید،از زنان هرکه را پسند افتد،دو دو،سه سه
چهار چهار به نکاه(نکاح)درآورید و اگر بیم آن دارید که
بیدادگرانه رفتار کنید،تنها یک زن بگیرید یا هرچه مالک آن شوید!!
این راهی بهتر است تا ستمکار نشوید.

باز در این جا به زن به چشم یک کالای جنسی نگریسته شده
و واژه ی زشت نکاه(نکاح) به کار رفته است.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۱۱

در این آیه به این پرداخته شده است که سهم زنان و دختران
نیمی از سهم ارث پسران و مردان است.
یا بهتر است گفته شود که یک زن نیمه مرد شمرده شده است.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۱۵

از زنان شما آنان که دچار زنا و هرزگی شوند
چهار تن باید پاد او(ضد او) گواهی دهند که اگر گواهی
دادند،آن ها(زنانتان) را در خانه زندانی کنید تا مرگشان فرا رسد
و یا خدا راهی پیش پایشان گذارد.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۲۴

در این آیه آمده است که بر مردان باورمند روا نیست که
با زنان شوهر دار در پیوند باشند مگر آن زنانی که به دست
و یا چنگال باورمندان افتاده باشند(بردگان زن جنسی و اسیران زن).

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۲۵

در این آیه آمده است که مردی اگر نتوانست آزاد زن باورمندی!!
را به زنی بگیرد می تواند کنیزان(بردگان جنسی زن) را به زنی
بگیرد،در این آیه به پرداخت مهر زن نیز تاکید شده است،گویی که
زن یک کالا و کالایی جنسی است که خرید و فروش می شود.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۳۴

در این آیه این چنین آمده است:
مردان برتر از زنان هستند و این برتری را خداوند به
مردان داده است.
مردان برتر از زنان هستند چون مردان به زنان نفقه می پردازند.
در این جا زنان فرمانبردار و مردان فرمانده خوانده شده اند.
و هم چنین به تنبیه زنان از سوی مردان نیز پرداخته شده است.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۱۷۶
در این آیه باز تاکید شده است که یک زن،یک دوم مرد
از ارث سهم می برد.

سوره ی نور
آیه ی ۶

و کسانی که زنان خود را به زنا متهم می کنند
اگر نتوانند چهار گواه پیدا بکنند، می توانند خود چهار
بار گواهی بدهند در راه خدا که او از راستگویان است.

سوره ی مارج(معارج)
آیه های ۲۹ و ۳۰

و کسانی که شرمگاه خود را نگه می دارند
مگر برای همسرانشان یا کنیزانشان که در این هال
سرزنشی بر آن ها نیست.

در این آیه نیازی به این دانسته نشده است که
مردان شرمگاه یا همان آلت تناسلی خودشان را
از همسران و کنیزان(برده های جنسی شان) بپوشانند.

در سوره ی اهزاب
آیه ی ۵۰

ای پيامبر ، ما زنانی را که مهرشان را داده ای و آنان را که
به غنیمت جنگی که خدا به تو ارزانی داشته است مالک شده ای
و دختر عموها و دختر عمه ها و دختر دايي ها و دختر خاله های تو را
که با تو مهاجرت کرده اند بر تو مجاز ساختیم
و نيز زن باورمندی را که خود را به پيامبر بخشيده باشد
هر گاه پيامبر بخواهد او را به زنی گيرد
اين فرمان، ويژه ی توست نه ديگر باورمندان
ما می دانيم که در باره زنانشان و کنيزانشان چه
فرمانی داده ایم، تابرای تو مشکلی پيش نيايد و
خدا آمرزنده و مهربان است.

+

اگر باور ندارید که قرآن فرمان تجاوز جنسی به زنان را داده است
دیگربار آیه ی بیست و چهار سوره ی نسا را بخوانید.
برپایه ی این آیه ،مرد مسلمان می تواند در جنگ مالک زنان و دخترانی
شود که آن ها را به اسارت برده است و آن ها جزو غنیمت های جنگی
او به شمار خواهند آمد.
+

در سوره ی ماده گاو(بقره)
آیه ی شماره ی ۲۲۸

مرد بر زن برتری داده شده است.

سوره ی بقره(ماده گاو)
آیه ی ۲۴۴

بکشید در راه خدا که خدا به گفتار و کردار آفریدگانش
شنوا و داناست.

سوره ی توبه
آیه ۱۱۱

خدا جان و دارایی های باورمندان را به بهای بهشت خریداری
کرده است،آن ها که در راه خدا جهاد کنند و دشمنان دین را
بکشندو یا خودشان در این راه کشته شوند.

سوره ی آل ایمران(عمران)
آیه ی ۱۵۸

اگر در راه خدا کشته شوید،به سوی خدا گردآورده خواهید شد.

سوره ی توبه
آیه ی ۳۰

یهودیان و ترسایان گفتند ایسا پسر خداست، این سخنان
را که این ها بر زبان راندند خود را به کیش ناباوران(کافران)
همانند می کنند،خداوند آنان را بکشد.

هم چنین می توانید نمودی از زن ستیزی را باز در
آیه ی شماره ی ۲۳۰ از سوره ی ماده گاو(بقره) ببینید.

در البلد
آیه ی ۱۲ و ۱۳

تو چه دانی که گذرگاه سخت چیست؟
آزاد کردن بنده است.

گویا در آن زمان آزاد کردن و از دست دادن
برده ی مرد(بنده) که کارگری بی مزد بود و یا آزاد کردن
برده ی جنسی زن(کنیز) در آن زمان که برای بهره کشی جنسی
از او استفاده می شد برای باورمندان(مومنان) بسیار کار سختی بوده است.

در سوره ی مایده
آیه ی ۸۹
بردگان جزو دارایی های مسلمانان به شمار آمده اند.

در سوره ی اهزاب
آیه ی ۵۰
اشاره به حق داشتن برده و کنیز از سوی مسلمانان شده است.

سوره ی روم
آیه ی ۲۸

اشاره به بردگان و مردم آزاد شده است.

در سوره ی زنبور(نحل)
آیه ی ۷۵
اشاره به برده ی زر خریدی
شده است که از خودش قدرتی ندارد.

سوره ی مارج(معارج)
آیه های ۲۹ و ۳۰

اشاره به بردگان زن جنسی(کنیز) در اسلام

سوره ی باورمندان(مومنون)
آیه های ۵و۶

باز در این جا اشاره به بردگان جنسی زن(کنیزان) شده است.

سوره ی زنان(نسا)
آیه ی ۲۴

در این جا اشاره به زنانی شده که به بردگی گرفته شده اند.

در سوره ی ماده گاو(بقره)
و در آیه ی ۲۲۱

اشاره به مجاز بودن داشتن برده(بنده) و کنیز
از سوی باورمندان مسلمان شده است.

در سوره ی نور
آیه ی ۳۳

تایید برده داری و کنیزداری در اسلام

در سوره ی نور
آیه ی ۵۸

اشاره به بندگان(بردگان)مومنان شده است.

سوره ی اهزاب
آیه ی ۵۰

اشاره به زنانی دارد که غنیمت جنگی شمرده شده اند.

سوره ی اهزاب
آیه ی ۵۲

در این جا اشاره به زنانی شده است که در جنگ به غنیمت
گرفته شده اند.

سوره ی زنان
آیه ی ۳۶
در این جا اشاره به بندگان(بردگان) و برده داری شده است.

سوره ی زنان
آیه ی۹۲
باز هم اشاره به برده داری(بنده)

سوره ی نور
آیه ی ۳۱

اشاره به برده هایی دارد که در چنگال باورمندان اند(مومنان اند).

۲۳-۱۰-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements