از باخت تیم والیبال ایران برابر آرژانتین شادمان شدم

این روز ها از هر باختی که در پیوند با کشور ایران است شادمان
می شوم،زمانی که می شنوم تیم والیبال ایران برابر آرژانتین
شکست می خورد یا در تورنومنتی چهارتیمی،چهارم می شود
بیش از پیش شاد می شوم،زنان و دختران ایرانی را به ورزشگاه
راه نمی دادند و این والیبالیست ها به جای واکنش به این زن ستیزی ها
و نابرابری های جنسیتی می رفتند و سرگرم بازی والیبالشان می شدند.
فراخوان داده می شد که آهای مردان و پسران ایرانی در پشتیبانی از
زنان و دختران ایرانی اگر کاری از دستتان برنمی آید،خوب به ورزشگاه
نروید و سکو ها را خالی بگذارید،این کار که از دستتان بر می آید؟
خوب این ها می رفتند و ورزشگاه را لبالب پر می کردند.
ما گرفتار مردمانی بی تفاوت شده ایم که از کنار هر پدید ه ی ناگواری
که می بینند به آسانی می گذرند و در ته دلشان می گویند به ما چه.
چنین مردمانی سزاوار بدترین و تلخ ترین شکست ها و باخت ها
هستند،پس به امید شکست ها و تلخ های روز افزون و پیوسته ی
چنین مردمانی.

۱۷-۶-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements