چرا آرزو و خواست من شکست گفت و گوهای هسته ای بود؟

یکی از بزرگ ترین خواسته ها و آرزوهای من این بود
که گفت و گوهای هسته ای میان کشورهای ۵+۱ با رژيم
به شکست بینجامد.
من بر این باورم که تنها راه به زانو درآوردن
رژیم جمهوری اسلامی ،افزایش فشارهای جهانی،به ویژه
در زمینه ی اقتسادی است
که باید گسترده تر و بیش از پیش باشد.
هنگامی که رژیم جمهوری اسلامی به بالاترین درجه از انزوا
در جهان برسد آن هم از راه فشارها و بایکوت های گسترده ی
جهانی ،شاید این مردم به خواب رفته در ایران از خواب ژرف
بیدار شوند و تومار رژیم را بپیچند.
البته گمان نکنم چون بیش تر مردم در ایران وابسته
به رژيم هستند،این را شما خواننده ی آگاه این نوشته
نیز تایید خواهید کرد.
با آزاد شدن پول های بلوکه شده،سپاه پاسداران،توانمندتر
از همیشه خواهد شد و به خوراک دهی گروه های تروریستی
در خاورمیانه خواهد پرداخت.
با برداشته شدن فشار های اقتسادی،درآمدهای نفتی رژیم
بالا خواهد رفت،هر چند دیدیم که در چند روز گذشته
بهای نفت در بازارهای جهانی کاهش چشمگیری داشت.
این پول های آزاد شده که روز به روز هم آب می رود به جیب پاسداران،بسیجی ها،آخوندها،کارکنان و کارمندان دولت که
وفاداری شان را به سیستم(رژیم)نشان داده اند
سرازیر خواهد شد.
گهگاهی هم می شنویم که سناتورهای جمهوری خواه در آمریکا
برآنند تا جلوی سازش هسته ای با رژیم جمهوری اسلامی را
بگیرند،شاید این اندکی دلگرم کننده باشد ولی باز هم
نمی توان امید چندانی به آن ها داشت.
هر چند انسان به امیدها و آرزوهایش زنده است.

۲۶-۵-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements