چیزهایی که به شما درباره ی شکار جانوران نمی گویند

به دروغ گفته می شود که شکار جانوران یک ورزش است
در هالی که این گونه نیست،شرکت کنندگان در هیچ ورزشی
دوست ندارند که کسی کشته شود،شکار ورزش نیست بلکه
سنگدلی و کشتار است.

برخی ها با دلیل هایی توجیه ناپذیر،برخی جانوران مانند
گرگ ها،خرس ها،و شغال ها را شکار می کنند چون که به باور
خودشان آن ها را جانورانی بی ارزش می دانند.

در رویارویی با پدیده های پیرامونی ،مانند گرسنگی ها
و بیماری هااین جانوران کم توان تر هستند که زود از
میان می روند ولی شکارگران همیشه جانوران زیرک تر و
نیرومندتر را شکار می کنند که این به خودی خود به
کم توان تر شدن جانوران خواهد انجامید.

بسیاری از شکارها در جاهایی رخ می دهند که زمین های
خسوسی اند،گویی هر کسی که پول داشت خواهد توانست
هر آسیبی که خواست به جانورانی که در قلمروی او
زندگی می کنند،برساند.

با مرگ یک جانور،خانواده ی آن نیز از هم فرومی پاشد
با مرگ یک بزرگ تر ،کوچک تر ها آسیب پذیر تر خواهند
شد،یا از گرسنگی خواهند مرد،یا سرگردان می شوند
و یا از سوی سایر جانوران شکار خواهند شد.

گاهی پیش می آید که شکارگران به جای هدف،سایر جانوران
و هتا انسان ها،کوهنوردان،اسب ها و سگ های شکاری را به
اشتباه شکار می کنند.

سگ هایی که همراه شکارگران هستند،بیش تر زمان ها یا
در زنجیرند و یا در قفس نگهداری می شوند و امکان دارد
با شکار اشتباه گرفته شوند.

جانورانی که سنگدلانه از سوی شکارگران هدف گرفته
می شوند،همیشه بی دردسر و بی درنگ نمی میرند
بسیاری از جانوران را شکارگران با چندین شلیک می کشند
که بسیار دردناک و رنج آور است.
پژوهشی در بریتانیا نشان می دهد که یک گوزن پس از تیر
خوردن امکان دارد پیش از مردن،تا پانزده دقیقه رنج بکشد.

بن مایه:تارنمای پتا
peta.org

۲۷-۴-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements