در یک هکومت برده دار،گویا جای انسان آزاد در زندان است

زندان سرزمینی تک و جدا افتاده ،آزاد و دارای ارجی است
که هکومت ،کسانی را که با آن ناساز(مخالف)باشند را
در آن ،جای می دهد.
زندان ،تنها پناهگاهی است که در یک هکومت برده دار
انسان آزاد ،در آن می تواند با سربلندی و افتخار
زمان هایش را سپری بکند.
اگر کسانی فکر می کنند که با رفتن به آن جا
نفوذ خودشان و اثرگذاری شان را از دست خواهند داد
و یا سخنانشان دیگر در گوش هکومت فرو نخواهد
رفت و در زندان ها دیگر نمی توانند دشمن به شمار آیند.
خبر ندارند که راستی تا چه اندازه از ناراستی نیرومندتر
است و از این نیز ناآگاهند که با بودنشان در آن جا
چه باشکوه تر و اثرگذارتر می توانند با بیدادی که
خودشان تا اندازه ای آن را چشیده اند،مبارزه بکنند.

بن مایه:نسک نافرمانی مدنی،نوشته ی هنری دیوید ثرو

۱۲-۴-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements