آیا ما برای اخلاق مدار بودن ،نیازی به باورهای دینی داریم؟

دین باوران و دین مداران اخلاق مدار هستند یا پاداش باور؟
چون هرکار خوبی که انجام می دهند برای رسیدن به پاداش ها
و گریز از کیفرهایی است که در نسک های دینی بدان ها
اشاره شده است.
هنگامی که ما کاری را انجام بدهیم و در برابرش خواستار
سود و بهره ای باشیم،دیگر نمی توان نام آن کنش را
اخلاق گذاشت،بهترین واژه ای که می توان برای کنش هایی
از این دست به کار برد،واژه ی تجارت است.
اخلاق و اخلاق مداری چیزی نیست که بتوان آن را بسته به
دین و دین مداری دانست.
برای نمونه،من ،خداناباور و گیاه خوار هستم و دوست
ندارم هیچ آزاری به سایر گونه های جانوری برسد
در هالی که خداوند مهربانی که از آن می گویند در
کتاب مقدس دین داران،فرمان به قربانی کردن جانوران
داده است.

یک پرسش
آیا ما برای اخلاق مدار بودن،راستگو و درستکار بودن
نیازی به داشتن باورهای دینی داریم؟

۸-۴-۲۵۷۴ پارسی

Advertisements